Historiek

De uitdrukking indachtig "men moet het ijzer smeden als het heet is", werd besloten nog datzelfde jaar een tweede stuk op de planken te brengen. Willy De Neve, die als dramaturg zijn strepen reeds verdiend had bij `t Veldbloempje". besloot opnieuw in de pen te kruipen en een volks blijspel te schrijven `op het lijf van de spelers' gegoten. Om het noodlot niet te tarten, hield men het ook nu bij twee voorstellingen: 11 en 17 november.

Het werd ditmaal De jacht is open, over de knotsgekke avonturen van de aan lager wal geraakte edelmanszoon en vrouwenloper Eugène de Blauwenbeke, die samen met zijn zus Marie-Jeanne besluit een bos van zijn pas overleden vader te verhuren aan jagers. Hij zet een aankondiging in de krant en er komen vier gegadigden op de 'annonce ' af: twee mannen en twee vrouwen van het sterk geëmancipeerde type. Het contract is nog maar pas getekend, wanneer de notaris komt melden dat broer en zus de Blauwenheke kunnen genieten van een aanzienlijke erfenis. Er is echter één voorwaarde: zij moeten in de voetsporen van hun vader treden, of m.a.w. zelf het domein gaan bejagen...

Duizendpoot De Neve was met alleen de auteur van het nieuwe stuk, hij regisseerde het ook en nam daarenboven één van de rollen op zich. De beenbreuk van de ongelukkige Yvan Vanveerdeghem indachtig, werden er nu geen risico's genomen en hield men twee reservespelers achter de hand: Johan Vanveerdeghem (broer van Yvan) en Gina Vanthournout. die er eens een jaartje tussenuit wou.

Victor Vangaever had er om familiale redenen de brui aan gegeven, maar de volledig herstelde voorzitter Vanveerdeghem was uiteraard weer van de partij. Voor de drie resterende plaatsen had men blijkbaar niet te ver moeten zoeken: Christine Van de Voorde (echtgenote van Willy De Neve), Bart Vanveerdeghem (de jongere broer van Yvan en Johan) en Roland Demeyer (broer van Christine). Het gezin Demever was het Markegemse toneel blijkbaar gunstig gezind, aangezien de oudste zus Rita reeds vanaf het eerste stuk - en dit tot ieders voldoening - instond voor het grimeren en de haartooi. Zij zou trouwens deze esthetische klus nog een viertal jaar blijven klaren...

Wat de meest optimistische spelers in stilte hadden gehoopt, werd werkelijkheid. De voorverkoop liep als een trein en tijdens de première op 11 november was de zaal "Pax" volgestouwd met iets meer dan 400 (!) toeschouwers. Dit onverhoopte succes was de directe aanleiding tot het inlassen van een extra-voorstelling op 18 november. In het totaal werden er 978 kaarten verkocht en hadden ongeveer 900 toeschouwers de drie opvoeringen bijgewoond.